Moet je nou wel of niet je kind bij je in bed nemen ’s nachts? Is het heel slecht of kan het geen kwaad. Leert hij of zij dan wel om in zijn eigen kamer te kunnen slapen?
Voordat we aan kinderen begonnen, had ik er een duidelijke mening over. Kinderen horen lekker in hun eigen bed in slaap te vallen en de hele nacht daar te blijven. Dat is het beste voor hun ontwikkeling.
Tja en dan ben je opeens moeder en vallen alle principes die je had in het niet bij wat je voelt. Dan is handelen met je verstand ineens niet meer zo makkelijk.
Bij het kleinste piepje, vloog ik mijn bed uit om te kijken of Liz nog wel lekker sliep, of ze niet onder haar dekentje was beland of op haar buik.
Natuurlijk was dit niet het geval. Toch nam ik haar af en toe mee om tussen ons in te leggen, zodat ik de hele nacht naar haar kon kijken.
Van slapen kwam dan niet zoveel meer en aangezien mannen vaak rationeler denken dan vrouwen, hakte Robin de knoop door. Voortaan zou Liz gewoon lekker in haar eigen bedje slapen.
Dat besluit voelde goed. Liz is van het begin af aan een hele goede slaper geweest, dus het was niet zo’n lastige opgave om haar in haar eigen kamertje te laten slapen.
Er is wel altijd één belangrijke uitzondering geweest. Bij ziek en zeer zouden we ons besluit overboord gooien en een veilige haven bieden, door haar bij ons in bed te nemen.
Toen we die uitzondering afspraken, wisten we echter nog niet dat ziek en zeer ooit levenslang bij ons zou gaan horen.
Vanaf het moment dat Sem ziek werd, heeft hij meer bij ons geslapen dan in zijn eigen bed. Ik kon en wilde hem niet loslaten. Elk moment van de dag wilde ik er voor hem zijn.
Hij had na de ziekenhuisopname veel angstaanvallen ’s nachts en dan legde ik hem onmiddellijk bij ons in bed. Op de één of andere manier voelen ze toch je aanwezigheid en door zijn rustig wordende ademhaling wist ik dat het goed was. Dan sliep ik maar minder goed en dan had ik maar wat minder ruimte; als Sem maar kon slapen en zich veilig voelde.
Inmiddels slaapt hij fantastisch in zijn eigen bedje en ligt hij nog maar zelden tussen ons in.
Vannacht was het zomaar weer raak.
Na een paar enge dromen en een onrustige slaap, neem ik hem in mijn armen en leg hem lekker tussen ons in. Dit is ook een uitzondering vind ik!
Als ik naast hem ga liggen, hoor ik een diepe zucht en verschijnt er een glimlach op zijn gezicht. Hij pakt met zijn kleine handje mijn hand vast en valt dan heerlijk in slaap. De rust is wedergekeerd en de enge dromen weggevaagd.
Voordat ik mijn eigen ogen dicht doe, kijk ik nog even naast me en geniet van dat kleine bijzondere mannetje dat rustig naast me ligt te slapen.