Stichting Noa is opgezet door Deborah Smidt, 41 jaar en trotse mamma van Romy, Noa* en Yentl. In dit artikel verteld zij waarom Stichting Noa bestaat en wat ze doen.
Deborah Smitd verteld: De stichting is vernoemd naar mijn overleden dochtertje Noa Britt. Samen met haar zusje 
Yentl Zoë is zij na 25 weken zwangerschap geboren. Al in mijn 19e week braken mijn vliezen. Het was geen grote verassing dat ik deze meisjes zou verliezen. Wél dat Yentl zo goed uit de strijd zou komen. Romy was op dat moment 5 1/2 jaar. Inmiddels zijn het hele dames van 16 en bijna 11 jaar.
Door deze ervaring, het verlies van Noa en het gevecht van Yentl had ik mijzelf voorgenomen ‘ooit’ iets terug te doen nadat ik kennis had gemaakt met het Ronald McDonald huis. Het bleef jaren lang een ‘idee’ waar ik mee rond liep maar niet concreet mee bezig was geweest.
Anderen helpen is mij niet vreemd. De alleenstaande bejaarde buurman om de hoek kreeg van mij elke ochtend de vraag hoe het ging, hielp ik met zijn tuintje, een wandeling en met boodschappen halen. Met kerst kreeg hij een kerstpakket. Spullen weggeven heb ik altijd gedaan. Of dit nu in mijn omgeving was of via donaties. Ik ben vrijwilliger geweest voor een dame met NAH (niet aangeboren hersenafwijking) en deed mee met de Cabrio Ladies Tour, organiseerde een middag tbv Pink Ribbon (dat laatste was overigens een debacle maar de intentie er niet minder om). Dit alles is voor velen onder ons gelukkig heel normaal. Een beetje sociale controle en bewogenheid voor een ander. Wat het voor mij anders maakt is dat ik via mijn werk als notarieel medewerkster mijn eigen stichting kon opzetten. En dat heb ik in 2008 gedaan.
Wat Noa anders maakt dan andere goede doelen is dat zij géén geld doneert. Ik zoek een missie die ik uit haar naam wil volbrengen. Mijn grootste wens op dit moment is bijvoorbeeld het Ronald McDonald VUmc huis voorzien van nieuwe raambekleding. Dat kostenplaatje dient wat inzet en donaties, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat goed komt. Ik ga er van uit dat ik iets moet organiseren om het voor elkaar te krijgen en neem mijn tijd daar ideeën over uit te werken, maar kleinere wensen zoals een sponsorbord voor het huis laat ik niet liggen.
Ik spoor andere mensen aan ideeën met mij te delen. “Kijk in uw netwerk wat u kunt betekenen voor of mét Noa. Praat er over, sla de handen in één, Laat het mij weten”. Veel handen maken weinig werk. Vaak gaat het echt om financiële ondersteuning maar het kan ook anders. Ik heb een Sinterklaas feest georganiseerd voor de vrijwilligers van het RmcD VUmc huis. En alle (honderden) cadeaus zijn gedoneerd. Het waren er zelfs zoveel dat ik ook op de kinderafdeling van het VUmc uit heb kunnen delen! Dit kan gerealiseerd worden omdat ik mij er voor inzet contact te leggen met de ondernemers: “Nee heb je, Ja kun je krijgen” of de alom bekende “Een brutaal mens heeft de halve wereld”.
Voor wie denkt dat een stichting altijd een gestroomlijnde organisatie is kan ik bij deze ontkrachten. Ik werk nog altijd vanaf de keukentafel en op het moment zelfs in deeltijd op de laptop van mijn oudste dochter omdat mijn computer gesneuveld is!! Die honderden cadeaus inpakken deden we met z’n drietjes op de vloer in de woonkamer en het labelen van kerst attenties maakte ook dat de keuken omgebouwd was tot knutselparadijs totdat er geleverd kon worden.
Het is echt ontzettend leuk als je weet dat je wat goeds mag doen namens donateurs. Bedrijven op zoeken doe ik met veel plezier. Diegene ontmoeten die graag wat voor je willen betekenen omdat ze in die positie zijn een aanvulling te zijn op je te realiseren wens. Momenteel is dit even niet mogelijk omdat ik met Yentl een auto ongeluk heb gehad waarbij de auto total loss is geraakt. En hoewel ik geen veroorzaker ben, vergt het wat tijd voor alles is geregeld. Het kwam erg ongelegen zeg maar, net tijdens de lancering van de website en doorstart. Maar zodra ik weer de weg op kan, kan ik ook de agenda inplannen en concrete afspraken maken. Zowel met ondernemers als met de mensen die wensen. Gelukkig gaat 50% via het geweldige medium internet, via e-mail en Twitter kom ik een heel eind. Dat is genoeg om mij voorbereidend bezig te houden. De andere 50% behoud ik graag persoonlijk contact om donaties, sponsoring ed. door te spreken.
Ik ga in zee met mensen die het hart op dezelfde plek als ik hebben. Dat maakt deze ‘baan’ erg makkelijk. Zo ben ik op Twitter benadert door Ronald van Spoed Drukkert.nl, die spontaan aanbood belangeloos de visite kaartjes voor Stichting Noa te leveren. Die geste zorgt dat ik mij beter kan presenteren tijdens de gesprekken die ik aanga. Voor mij persoonlijk is zo’n reactie onbetaalbaar. Ik wil mij niet beroepen op een netwerk van groot geld. Ik wil geen zware onderhandelingen aangaan of bedelen. Alleen het instinct van mijn medemens aanboren om goed te doen voor een goed doel. Daardoor zal Noa waarschijnlijk nooit groot worden maar wél transparant en dat is wat ik wil. Ik wil blijven uitdragen zoals het bedoeld is: Puur uit het hart!
Ik hoop in de verre toekomst een goedlopende, gezonde stichting aan Yentl over te dragen en dat zij nog vele mooie dingen zal realiseren. Tot dan hoop ik nog heel veel leuke wensen te mogen realiseren. Helaas blijven zieke kinderen en hun naasten een nimmer stilstaande stroom die ten aller tijde aandacht geniet. Ik draag graag mijn steentje bij.
Ik wil Baby Courant bedanken mij de kans te geven, Noa zo aan het begin van het jaar te mogen presenteren. Ik hoop dat ik lezers stimuleer vriend van Noa te willen zijn, dan wel door donatie of anderszins.
Lieve groetjes Deborah
Klik door naar de website van Stichting NOA
